En güzel anlarının biri bilinmezlikle ilerlediğini görmek ne acı. Oysa anda kalmak kadar anlamlıydı hayat, bazen tutunduğun umut bile sana bağ bahçe gibi gelir ama yine de bilinmezlikten öteye gidemez. Zor aslında bakmayın kolay gibi gözükür ama içten içe seni de bitirir. Bir sonu yokmuş gibi. Aslında kendi yolunu bulduğun vakit hissetmen bile bir duygu. Kabul edin kolay gibi gözüküyor ama zordur.
Hepimiz biraz kırgınız hayata! Kimimiz belirsizliğin içinde sıkışmış!
Kimimiz umudun son kırıntılarında!
Kimimiz mutlu!
Nasıl oluyor bu insan kendi kendini mi bitiriyor yoksa sadece düşündüğümüzde hayatın getirdiklerini mi yaşıyoruz.
Neredeyiz biz?
Hangi hayatın hangi anında!
Biliyor musun dostum? Hayat bir şekilde ilerliyor.
Sen bugün dur desen de yine ilerleyecek çünkü umut en silik izden bile doğar.
Çünkü varış noktası da kendi içinde. Gidişin varış noktan kadar uzakta değil.
Kendi içindeki benliğin de o yüzden her daim kendi benliğini fark et.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder